Rodzaj grupowej pracy warsztatowej, której celem jest zbadanie preferencji mieszkańców oraz zebranie propozycji możliwych rozwiązań projektowych. W spotkaniu uczestniczą zarówno mieszkańcy reprezentujący różne środowiska związane z terenem, dla którego ma być wykonany plan miejscowy/studium, jak i eksperci (planiści/projektanci, przedstawiciele administracji).

Uczestnicy pracują podzieleni na panele. Każdy z paneli dyskutuje nad określoną kwestią, a wyniki tej pracy prezentuje się na wspólnym warsztacie. Co istotne, to mieszkańcy ustalają hierarchię omawianych kwestii i prezentują własne opinie na ich temat – nie są ograniczani przez ekspertów, na równi z nimi formułują pomysły i propozycje zmian. Zgłaszane przez mieszkańców opinie i propozycje mogą być potraktowane jako wytyczne przy ostatecznym przygotowaniu planu/studium.

Formuła zastosowana w tej metodzie ma ułatwić zrozumienie perspektyw każdej ze stron (mieszkańców i ekspertów/ przedstawicieli administracji) i doprowadzić do uwzględnienia ich w procesie decyzyjnym. Metoda ta ze względu, że zakłada obecność decydentów w pracach warsztatowych jest przydatna zwłaszcza w obliczu złożonych i społecznie drażliwych tematów i decyzji.

Opis techniki w oparciu o definicję opracowaną w ramach projektu „Wzmacnianie mechanizmu partycypacji w m.st. Warszawy” współfinansowanego przez Norwegię w ramach Norweskiego Mechanizmu Finansowego oraz ze środków budżetu Państwa, realizowanego przez Centrum Komunikacji Społecznej Urzędu m.st. Warszawy.

Źródło: http://www.szkolaplanowania.pl/techniki_konsultacji#tag_deliberative_mapping